Spalanie kalorii – nie liczysz – oszczędzasz czas

Czy rzeczywiście przybór albo utrata tkanki tłuszczowej zależy od tego ile kalorii zjemy lub nie zjemy? Zapewne tak, ale czy można to wyliczyć? Może w ściśle kontrolowanych warunkach, ale nadal byłoby to niezmiernie skomplikowane. Osoba prowadząca normalne życie nie jest w stanie tego zrobić.

Przyjrzyjmy się naukowym dowodom.

Badanie przyboru masy w zależności od wartości energetycznej zjedzonego pokarmu

W pierwszym badaniu trzy grupy szczurów otrzymywały różne karmy przez 14 tygodni. Pierwsza grupa otrzymywała standardową nisko-tłuszczową karmę. Druga grupa miała dostęp do standardowej karmy i karmy wysoko-tłuszczowej opartej na oleju kokosowym (86% kwasów tłuszczowych nasyconych), a trzecia miała dostęp do karmy standardowej i karmy wysoko-tłuszczowej opartej na maśle (51% tłuszczów nasyconych). Karmy wysoko-tłuszczowe zawierały 67% energii w postaci tłuszczu. Wszystkie grupy miały dostęp do karmy bez ograniczeń.

Okazało się, że szczury mające dostęp do karmy wysoko-tłuszczowej bardzo chętnie z niej korzystały. Stanowiła ona ponad połowę spożywanego przez szczury pokarmu.

Całkowite spożycie kalorii w trzech grupach było zupełnie różne.

Grupa kokosowa spożyła przez okres trwania eksperymentu o 143% więcej kalorii niż grupa standardowa. Grupa maślana spożyła przez okres trwania eksperymentu o 30% więcej kalorii niż grupa standardowa. Można było się spodziewać, że przyrost masy będzie ściśle skorelowany ze spożyciem energii. Rezultaty są zgoła odmienne.

Pełne czarne kropki – szczury z dietą kokosową, pełne szare kropki – szczury z dietą maślaną, puste trójkąty – szczury na diecie standardowej.

Pomimo tego, że szczury na diecie kokosowej zjadły prawie 2,5 razy więcej kalorii, a szczury na diecie maślanej zjadły 1,3 razy kalorii więcej przyrost masy u wszystkich grup kształtował się podobnie. Wydaje się, że wyższe spożycie tłuszczu wzmaga spalanie kalorii.

Dodatkową ciekawostką jest to, że dieta bogata w tłuszcze nasycone ochroniła szczury przed niealkoholowym stłuszczeniowym zapaleniem wątroby.

Ubytek masy na dwóch różnych dietach przy takiej samej wartości energetycznej spożywanego pokarmu

Inne badanie zostało przeprowadzone na grupie 65 otyłych ludzi z problemami metabolicznymi zw. z insuliną. Wskaźnik BMI u badanych kształtował się w zakresie 27 do 55. Badanie miało oszacować efekt diet niskokalorycznych – jednej wzbogaconej w migdały i drugiej wzbogaconej w złożone węglowodany (groszek, kukurydza, ziemniaki, makaron, ryż, etc.). Badano wpływ na kompozycję ciała oraz parametry metaboliczne w programie redukcji wagi. Obie diety cechowała równoważna wartość energetyczna i zawartość protein.

Grupa migdałowa zanotowała średni spadek masy ponad 19 kg, natomiast grupa bazująca na węglowodanach złożonych straciła 12 kg. Dodatkowo można zauważyć, że waga w grupie węglowodanowej pod koniec okresu zaczęła się stabilizować, natomiast w grupie migdałowej spadek wagi utrzymywał się.

Wniosek jest taki, że kalkulacje wartości energetycznych spożywanych pokarmów nie działają w przypadku utraty lub przyrostu wagi ciała. Spalanie kalorii jest różne w zależności od rodzaju przyjmowanego pokarmu.

1 Comment

  • Wniosek jest nieprawdziwy. Porównywanie liczby spożytych kalorii na różnych dietach nie ma sensu – oto wniosek prawdziwy. Kalorie liczy się nie po to, żeby porównywać różne diety, tylko żeby trzymając tę samą dietę zmniejszać lub zwiększać liczbę spożywanych kalorii, zależnie od celu, jaki chcemy osiągnąć. To badanie nie udowodniło, że nie warto tego robić.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *