Olej palmowy

Olej palmowy jest to tłuszcz pozyskiwany z owoców palmy oleistej (olejowca gwinejskiego). Z owocu pozyskuje się dwa rodzaje oleju. Pierwszy to jest olej palmowy (właściwy) pozyskiwany z miąższu owocu palmy. Drugi olej pozyskuje się z jądra owocu palmy olejowej. Oba tłuszcze zasadniczo różnią się między sobą zawartością poszczególnych kwasów tłuszczowych oraz zawartością innych składników odżywczych, głównie witamin i minerałów.

Owoc palmy oleistejFot. tootoo.com

Olej palmowy (z miąższu) zawiera mniej tłuszczów nasyconych (SFA), więcej jednonienasyconych (MUFA). Surowy, nierafinowany olej ma charakterystyczny czerwony kolor. Kolor ten zawdzięcza bardzo wysokiej zawartości karotenoidów. Surowy olej palmowy jest wręcz najbogatszym źródłem roślinnym prowitaminy A. Biodostępność karotenów z surowego oleju palmowego jest bardzo wysoka, wyższa niż z innych źródeł roślinnych, np. takich jak marchew. Zapewne przyswajalność tę daje wysoka ilość tłuszczu zawierającego te karotenoidy.

Drugą ważną cechą jest zawartość witaminy E w surowym oleju palmowym. Witamina E z oleju palmowego ma tę cechę, że zawiera bardzo bogaty zestaw związków składających się tę witaminę. Są to α-tokoferol (19%), α-tokotrienol (29%), γ-tokotrienol (41%) and δ-tokotrienol (10%). Spożycie tego oleju jest wskazane dla osób suplementujących witaminę E. Suplementy wit. E składają się głównie z jednego ze składników witaminy E – alfa-tokoferolu. Przyjmowanie tylko jednego ze składników witaminy E może spowodować niedobór pozostałych. Należy zapewnić całe spektrum tokoferoli w suplementacji. Warto dorzucić parę orzechów włoskich w celu uzupełnienia γ-tokoferolu.

Olej palmowy jest źródłem koenzymu Q10.

Olej palmowy jest atakowany przez media jako bardzo szkodliwy dla układu sercowo-naczyniowego ze względu na dużą zawartość tłuszczów nasyconych. Jednak badania meta-analityczne nie potwierdzają tych tez. Oczywiście należy pamiętać, że każdy olej wysokoprzetworzony, szczególnie poddany procesowy dezodoryzacji w warunkach wysokiej temperatury i pary wodnej będzie szkodliwy ze względu pewną zawartość sztucznych izomerów trans. Jednak ze względu na niszą zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych w oleju palmowym będzie on mniej szkodliwy niż rzepakowy czy sojowy.

Ze względu na dosyć wysoką stabilność nadaje się do smażenia. Punkt dymienia to około 230 °C. Nadaje także niecodzienny smak sałatkom i potrawom.

Drugim olejem pozyskiwanym z palmy oleistej jest olej z jądra owocu palmy. Olej tej jest stały w pokojowej temperaturze i ma biały kolor. Zawiera ok 81,5% tłuszczów nasyconych, 11,4% jednonienasyconych oraz 1,6% wielonienasyconych. Nadaje się do smażenia. Zawiera sporo witaminy K. Jest mniej popularny na rynku, częściej wykorzystywany do celów niespożywczych.

 

4 komentarze

  • No ciekawe, bo olej palmowy to jedna z najbardziej rakotwórczych substancji, oczywiście ten utwardzony a tylko niestety ten jest dodawany głównie do margaryn i żywnosci …nawiasem mówiąc we Francji wprowadzono bardzo wysoki podatek na niego jako sposób by producenci mniej tego syfu używali do produkcji żywności!

    • Zgadza się. Mówiąc o produkcie należy zawsze rozróżnić produkt przetworzony od naturalnego. Dodam, że także wszystkie tłuszcze dezodoryzowane w środowisku wysokiego ciśnienia i pary wodnej zawierają tłuszcze trans – taki jest proces technologiczny (http://lipidlibrary.aocs.org/processing/deodorization/index.htm). Popularny rafinowany olej rzepakowy także zawiera tłuszcze trans, tyle, że prawo nie wymaga umieszczania tej informacji na etykiecie, można się domyśleć dlaczego…

    • Nasi rodzice jedli kiedyś głównie margarynę palmową. Nie popadaj w defetyzm. Te wszytskie artykuły traktujące o diecie to w większości bzdury.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *